Znakowanie detali
Znakowanie to technologia, która polega na umieszczaniu pewnego trwałego znaku na obrabianym elemencie. Znakowanie na częściach mechanicznych jest stosowane do ich identyfikacji lub zapisania danych informacyjnych. Proces znakowania jest niezbędny dla firm przemysłowych, aby mogły śledzić wytwarzany produkt i zapewnić jego identyfikację przez cały cykl życia.
Potrzeba znakowania części w procesie produkcji jest często wymagana w środowisku międzynarodowym. Dotyczy zarówno sektorów, które produkują komponenty na skalę masową, jak i mniejszych warsztatów produkujących kilka sztuk dziennie. Większość dzisiejszych branż musi identyfikować i kodować swoje części zamieszczając trwałe informacje o produkcie np. nazwę producenta, logo lub numer serii.
Proste znaki można nanosić bezpośrednio na obrabiarkach cnc np.: ploterach laserowych, czy ploterach frezujących i centrach frezarskich za pomocą odpowiednich narzędzi. Realizacja bardziej skomplikowanych oznaczeń szczególnie w przypadku większych serii produktów wymaga specjalnych metod i urządzeń.
Metody znakowania produktów
Dostępne jest wiele metod pozwalających na czytelne znakowanie powierzchni detali. Dobór odpowiedniej metody zależy głównie od materiału, z którego wykonany jest znakowany element, a także od głębokości, jaką będzie miał znak. Znakuje się głównie metale : stal, stal nierdzewną, stal malowaną, aluminium i aluminium anodowane. Ważną rolę odgrywa też znakowanie tworzyw sztucznych, nie tylko oznacza się produkty przemysłowe z tworzyw, ale wiele firm w ofercie ma znakowanie detali dla celów reklamy i marketingu (tampodruk, sitodruk, hot-stamping itp.).
Cechowanie
Proces cechowania jest dość stary, od dawna stosuje się tłoczenie oznaczeń przy pomocy standardowych lub specjalnie przygotowanych narzędzi - cechowników. Cechy te można wybijać ręcznie lub mechanicznie za pomocą prasy. Ograniczeniem jest niewielka ilość znaków, nanosić można również tylko proste znaki graficzne, a modyfikacja cechy jest kłopotliwa. Ponadto niektóre twarde materiały i skomplikowane nieregularne kształty przedmiotów uniemożliwiają stosowanie tej obróbki.
Znakowanie mikroudarowe
Jedną ze współczesnych metod znakowania jest metoda mikropunktowa. Polega ona na uderzaniu w materiał cienką igłą, z końcówką wytworzoną z bardzo twardego materiału np. diamentu lub węglika. Urządzenia do znakowania mikroudarowego używają napędzanej elektromagnetycznie lub pneumatycznie igły do znakowania wielu bardzo małych, blisko rozmieszczonych punktów. Bardzo precyzyjne umieszczenie kropek o dużej gęstości, zapewnia doskonałą jakość i czytelność znaku.
Nazywana również technologią znakowania igłowego (dotpeen), metoda znakowania mikropunktowego zapewnia szybkie znakowanie powierzchni detali przy minimalnym nacisku. Na elementy o różnych kształtach można nanosić tekst, logo i kody 2D Data Matrix w dowolnym rozmiarze i orientacji. Znakowanie mikroudarowe jest możliwe zarówno na powierzchniach płaskich jak i nierównych czy zaokrąglonych.
Znakowanie laserowe
Znakowanie laserowe jest przeprowadzane za pomocą wiązki lasera. Oddziaływanie skupionego promienia lasera na powierzchnię powoduje modyfikację materiału – na przykład przebarwienie, zmianę struktury, grawerunek lub inny ubytek materiału - a w efekcie laserowe znakowanie. Wyróżniamy kilka metod znakowania laserowego: grawerowanie, wyżarzanie, odbarwianie, ablacja i spienianie. Każda metoda ma swoje zalety i wady, dobór odpowiedniej wynika z potrzeb jakościowych i rodzaju znakowanego materiału.
Dzięki wysokiej precyzji znakowania laserowego możliwe jest uzyskanie szczegółowych grafik i małych czcionek o wysokim stopniu czytelności w porównaniu z innymi metodami obróbki. Znakowanie laserowe ma wiele zalet - jest trwałe i jednocześnie odporne na ścieranie, działanie temperatury i kwasów. W zależności od ustawienia parametrów laserowych (długości fali, intensywności promienia, czasu trwania impulsu) można osiągnąć różną głębokość i jakość znakowania. W przypadku niektórych materiałów możliwe jest uzyskanie znakowania bez naruszania powierzchni produktów.
W zależności od właściwości i wielkości materiału można korzystać różnych źródeł lasera (np. laser fiber, CO2) lub urządzeń laserowych (np. laser stacjonarny, znakowarki przenośne). Znakowanie laserowe to jedna z najszybszych metod znakowania dostępnych do wyboru na rynku. Pozwala to korzystać z oszczędności czasu i niższych kosztów w ramach procesu produkcyjnego narzędzi, części maszyn, detali itp. Znakowanie laserowe staje się obecnie coraz bardziej popularne.
Drukowanie atramentowe
Jest jedną z najstarszych i najbardziej uniwersalnych technik znakowania. Pozwala na nanoszenie wielokolorowych znaków. Występuje w wielu odmianach związanych z technologią nanoszenia atramentu.
Jedną z najpowszechniejszych jest technika CIJ (Continous Ink-Jet). W jej przypadku strumień naładowanych elektrostatycznie kropli tuszu jest wyrzucany przez dysze z dużą prędkością. Ładunek elektrostatyczny pozwala na ich odchylanie w polu elektrycznym tak, żeby można było uformować żądany wzór. Niewykorzystane krople są z powrotem zasysane do zasobnika z tuszem.
Popularna jest także metoda termiczna TIJ (Thermal Inkjet). W tym przypadku pojemnik z tuszem zbudowany jest z wielu komór, z których każda wyposażona jest w grzałkę. Szybkie podgrzewanie atramentu powoduje powstanie pary której ciśnienie wypycha krople tuszu z dyszy drukarki. Aby to ułatwić używa się atramentów z lotnym składnikiem.
Na podobnej zasadzie działają drukarki z głowicą piezoelektryczną. Komory z atramentem zamiast w grzałki są wyposażone w element piezoelektryczny, który pod wpływem przyłożonego napięcia zmienia kształt i wypycha krople tuszu z dyszy.
Do zalet znakowania atramentowego zalicza się szybkość drukowania i możliwość znakowania różnych materiałów oraz kształtów i tekstur powierzchni. Krople są wyrzucane z dyszy z dużą szybkością, więc odległość pomiędzy głowicą drukarki a powierzchnią może być duża. Wady to łatwe rozmazywanie atramentu w czasie znakowania i mała odporność nadruków na ścieranie i środki chemiczne.
Drukowanie UV
To metoda obróbki podobna do znakowania atramentowego. Do druku UV wykorzystuje się ciekłe tusze polimerowe. Ich drobne krople są rozpylane na materiale, a następnie utrwalane emitującymi światło UV lampami. W wyniku tego na materiale zostaje cienka warstwa twardego polimeru, o wysokiej trwałości i odporności.
To metoda która pozwala zadrukować praktycznie wszystkie materiały: metale, szkło, drewno, różne rodzaje tworzyw sztucznych. Pozwala ona na wydruk białym kolorem, który możemy wykorzystać np. na szkle czy drewnie jako podkład. Wadą metody jest ograniczenie jej tylko do płaskich powierzchni.
Sitodruk
Sitodruk lub inaczej druk sitowy to technika znakowania w której najważniejsze zadanie odgrywa specjalnie przygotowane sito, dzięki któremu możliwe jest stworzenie konkretnego wzoru oraz późniejsze przeniesienie go na wybrany materiał. Sito wykonuje się tak, aby niedrukowane miejsce zostało zakryte, dzięki czemu farba przenika wyłącznie przez otwarte oczka, co skutkuje stworzeniem pożądanej odbitki.
Sam sposób blokowania otworów siatki zależy od rodzaju materiału, gęstości sita czy rodzaju farby. Najczęściej się stosuje się powlekanie siatki za pomocą specjalnej emulsji światłoczułej, która jest naświetlana i później wywoływana, a jej nieutwardzony nadmiar wypłukiwany. Szablon przygotowany w ten sposób jest gotowy do druku.
Największe zalety sitodruku to bardzo duża trwałość nadruków, które nie tracą swojego wyglądu pod wpływem wody lub promieni UV. Wadą sitodruku jest niezbyt duża wydajność, koszt i czasochłonność przygotowania sita. Sitodruk jest preferowany dla produkcji seryjnej i masowej, gdyż przy niedużym nakładzie jest po prostu nieopłacalny. Metodę tę używa się do nanoszenia wzorów na takie materiały jak tworzywa, karton, folia, drewno, tkaniny, metal oraz wiele innych.
Tampodruk
Proces polega na nakładaniu specjalnej farby drukarskiej na znakowany obszar za pomocą miękkiego, przeważnie silikonowego stempla, który nazywamy tamponem. Tampony mają różne kształty, są elastyczne i łatwo dopasowują się do kształtu zadrukowanego przedmiotu. Dzięki temu możliwe jest znakowanie zarówno wklęsłych jak i wypukłych powierzchni, nawet tych o nieregularnym kształcie.
Oprócz tamponu konieczna jest także matryca czyli metalowa lub polimerowa płytka z wyrytym lub wytrawionym wzorem, który jest przenoszony za pomocą tamponu na przedmiot znakowany.
Tampondruk stosowany jest do druku na przedmiotach z tworzyw sztucznych, drewna, ceramiki, szkła i metalu. Metoda sprawdza się na bardzo trudnych powierzchniach. Farby tampodrukowe powstają w oparciu o wzornik kolorystyczny RAL oraz Pantone.
Wyróżnia się tamponiarki ręczne, półautomatyczne i automatyczne. Tamponiarki ręczne to zwykle urządzenia jednokolorowe. Urządzenia automatyczne mogą wykonywać nawet do 12 kolorów w jednym procesie nadruku. Tamponiarki mogą mieć otwarty lub zamknięty kałamarz.
Usługa cechowanie i znakowanie: laserowe, mikroudarowe, drukowanie
Zapraszamy do skorzystania z Systemowego Parku Maszynowego MetalTop.pl dzięki któremu Twoja firma znajdzie usługi znakowania/cechowania dostosowane do wymagań. By stworzyć podstawowe zapytanie nie jest konieczne konto na portalu.
Zbudowaliśmy szeroki katalog firm zajmujących się znakowaniem. Katalog można przeszukiwać wg wielu różnych kryteriów: szukaj wg parametrów technicznych lokalizacji, terminu usługi. Każda firma udostępnia kontakt przez telefon lub mail. Zapisz zapytanie i szukaj w dowolnym momencie. Zapraszamy.
